جویدی در سال 1295 شمسی راهی تهران شد و در این شهر به جمع شاگردان آقا میرزا یحیی خان نقاش باشی (پدر استاد اکبر تقوی) پیوست . او در نزد این استادان به شیوه نقاشی قاجار ، قلمدان و جلد سازی (نقاشی زیرلاکی) کاملا آشنا گردید .
هادی تجویدی در تهران وارد مدرسه کمال الملک (صنایع مستظرفه) یعنی دانشگاه هنر آن زمان شد و تحت تعلیم استاد کمال الملک اصول و شیوه نقاشی کلاسیک و طبیعت سازی را مرور کرد و بیش از پیش دل به نقاشی سپرد . تجویدی به سبب استعداد و قدرت قلمش هم زمان در مدرسه به تعلیم گرفتن آناتومی و طبیعت سازی با آبرنگ پرداخته و تا درجه استادی در این رشته ار نقاشی پیشرفت کرد. پس از مدتی از سوی وزارت نعارف به دریافت دیپلم عالی در رشته نقاشی نائل آمد .بدین ترتیب استاد جوان با گامهای قدرتمند و دستان توانا پا به عرصه پر رمز و راز هنر ایران گذاشت . تجویدی از موسیقی نیز بهره ای شایان ذکر داشت . او در این زمینه مکتب درویش خان را درک کرده و رموز موسیقی ایران را فرا گرفته بود .

 
در سال 1308 شمسی ، حسین طاهرزاده بهزاد به قصد تاسیس "مدرسه صنایع قدیمه" برای احیای هنرهای ملی ایران وارد عرصه هنر میگردد و به منظور انتخاب نخستین معلم رشته مینیاتور برای مدرسه صنایع قدیمه ، از هنرمندان سراسر کشور دعوت میکند تا در آزمون ویژه شرکت کنند . در زمینه نقاشی مینیاتور ، استاد حسین بهزاد ، استاد مهدی تائب (برادر هادی تجویدی) و استاد هادی تجویدی شرکت کردند . تجویدی در این امتحان یک قطعه مینیاتور به نام کنبد بنفش به سبک صفوی استاد میرک ساخت ، که هم اکنون در موزه هنرهای ملی ایران بعنوان اثری تاریخی و ارزشمند نگهداری میشود . تجویدی در این اثر سعی داشته که تمامی عناصر و ارزشهای نگارگری عهد صفوی را به همراه تکنیک های متداول آن عصر بازسازی کند . با ارائه این اثر است که طاهرزاده بهزاد ، هادی تجویدی را بعنوان نخستین معلم مینیاتور برگزید .

به این طریق تجویدی ، در اوج پختگی و تجره و چیره دستی ، در "مدرسه صنایع قدیمه" که بعدها "هنرستان عالی هنرهای ایرانی " نام گرفت ، به تعلیم و تربیت نوابغی همت گماشت که امروز نیز میان شاگردان و دست پروردگانش سبک رایج و متداول زمان است . استاد تجویدی شاگردانی چون محمد علی زاویه ، ابوطالب مقیمی ، علی کریمی ، علی مطیع ، خانم کلارا آبکار را در مکتب خود تربیت کرد .
استاد هادی تجویدی بیش از چهل و شش بهار عمر را ندید و تسلیم به مرگ ناهنگام شد . روحش شاد .