استاد کلارا آبکار در تهران در خانواده ای از ارامنه جلفای اصفهان چشم به جهان گشود . در سال 1314 شمسی ، عشق فراوان او به نقاشی ، وی را به مدرسه صنایع قدیمه آورد . زیر نظر استاد هادی تجویدی با شگردها و رموز نقاشی ایرانی (مینیاتور) آشنا شد و تذهیب را در خدمت استاد درودی فراگرفت .

خانم کلارا آبکار از تعالیم استاد علی کریمی ، استاد ابوطالب مقیمی ، و زاویه نیز بهره ها گرفت و خود را به مرز خلاقیتهای هنر رساند و این در حالی بود که استاد روز به روز بیشتر شیفته هنر ایران می شد .
کلارا آبکار نقش گره(هندسه نقوش) را نیز نزد استاد حسین کاشی تراش آموخت و در این رشته هنری نیز سرآمد یاران شد و در سال 1367 شمسی اولین نمایشگاه از آثار این هنرمند در موزه هنرهای ملی ایران برپا شد و به حق تحسین همگان را برانگیخت و بدین ترتیب استاد کلارا آبکار به دنیای هنر معرفی شد .

استاد کلارا آبکار براستی در زمینه مینیاتور تمامی توش و توان هنری و آموخته های خود را بکار گرفت تا بتواند تمام ارزش ها و مبانی این هنر ملی را در آثارش حفظ و نمایان سازد .

آبکار در بخشی از مینیاتورهایش به شیوه رضا عباسی و استاد حسین بهزاد قلم گیری و نقش آفرینی کرده و در پاره ای از ظرافت ها ، همپای حسین بهزاد قلم گیری کرده.
استاد کلارا آبکار تا پایان زندگی ازدواج نکرد و درپی بیماری چند ماهه ای بدرود حیات گفت .
روحش شاد .